آشنايي با اسلحه دراگونوف

اييووژني فدروويچ دراگونوف متولد20 فوريه 1920 درايوسک روسيه بود.براي مدتهاي مديدي به عنوان فلزکار مشغول بود. پدر بزرگ او در کارخانه ي اسلحه سازي ايوسک مشغول به کار بود.به پيروي از سنت خانوادگي او نيز از مدرسه ي صنعتي ايوسک(تکنيک ماشين کاري فلز)    فارغ التحصيل شد.

به اين مرد جوان بارها از کارخانه ها و کارگاههايي که پدربزرگش کار کرده بود پيشنهاد شغل شد. اولين پروژه او بهينه سازي تکنيک ماشين کاري سرنيزه تفنگ موسين ناگانت مدل 30-1891 بود. در1939 که تازه سرباز ارتش سرخ اتحاد جماهير شوروي شده بود در يک کارخانه فلزکاري اسلحه وابسته به هنگ مشغول خدمت شد.

با بروز شکست در جنگ کبير ميهني(اوايل حمله آلمان به شوروي و شکست پي در پي روسها) در 1941 او به يک رتبه بالاتر در اسلحه سازي ترفيع يافت که موجب کسب تجربيات بسيار با ارزشي از هر دو سلاح هاي روسي و آلماني شد.دراگونوف آموزش ديده و علاقه مند به تيراندازي به اهداف دور بود.مهارت او در تيراندازي در جنگ و همچنين در دوره زندگي آينده اش به عنوان يک طراح سلاح ثابت شد.او هرگز فرصت را براي بدست گرفتن رقابت و مسابقات تير اندازي از دست نداد و اين کار را با نمره ي بالا و بي طرفانه انجام داد.بعد از جنگ دراگونوف به ايسوک بازگشت و جهت از سر گرفتن کارش و ادامه تحصيل به اداره طراحي سلاح پيوست.

او توجهش را به بهينه سازي و مدرنيزه کردن تفنگ موسين ناگانت(کالير 62/7)نوع خشاب دار با شليک تک تير معطوف کرد. موسين ناگانت تفنگ مقدس سربازان به کندي پر مي شد. خشاب آن به صورت يک خشاب جدا نشدني بود که به صورت يکي يکي پر مي شد.دراگونوف يک راه ساده اما موثر از طريق طراحي يک مکان جديد تجديد مهمات يافت که به اين طريق اسلحه سريع تر پر مي شد.

تفنگ موسين ناگانت اين طور که به نظر مي رسد بر گزيده دراگونوف شد. در پايان دهه 1940 و شروع دهه 1950 او تعدادي تفنگ ورزشي از اين مدل ساخت.اغراق آميز نيست اگر بگوييم که دراگونوف يک روش جديد در مدرسه طراحي سلاح روسيه پايه گذاري نمود.همچنين مهندسي پروژه هايي (27 سلاح گرم مختلف)شامل 50-…MTSV-50 …MTS زنيط....استرلا...تايگا...CM...تفنگ هاي بياتلون3-7و بياتلون 4-7 که مدالهاي طلاي چندين المپيک را بردند را رهبري و هدايت نمود.در 1958 دراگونوف رقابت در طراحي يک تفنگ تک تيرانداز نيمه اتوماتيک را پذيرفت. طرح تفنگ رويايي درمنس بوسيله تگراووت فرمانده اداره دفاع موشکي و توپخانه اي وزارت دفاع شوروي ارائه شد که بيشتر از يک تفنگ تک تيرانداز ساده بود. همراه با دقت بالا و برد قابل توجه آتش (شليک) اسلحه ميبايد وزني سبک داشت.جمع جور بود و بصورت نيمه اتوماتيک شليک ميکرد بر اساس سنت روسي در تاريخ هاي گذشته قرن 18 و 19 مبناء تاييد ودنبال کردن تمرين ها به تک تيراندازان اختصاص يافت.

طي عمليات جنگي در کريمه در برابر دسته هاي فرانسوي و انگليسي  روسها واحد هاي کوچکي از تک تيراندازان با مهارت عالي در تيراندازي را به ميدان آوردند آنها ابتدا تاثير غيرمنتظره اي در نبرد با ايجاد تضعيف روحيه در دشمن به نمايش گذاشتند.آنها افراد دشمن را با قاطعيت در برد زياد مورد هدف قرار مي دادند در حالي که دور از تيررس قرار داشتند.در آن زمان تفنگي با دقت بالا و محسوسي وجود نداشت توسعه يک تفنگ 62/7 ميليمتري در سال 1891 به وسيله سرگي موسين يک طراح در زراد خانه تولا يک قدم بزرگ به سوي خلق يک اسلحه با دقت بيشتر بود سپس يک تفنگ تک تيرانداز از يک نسخه تفنگ موسين اختصاص يافت و سرانجام در 1930 بهينه سازي شد.

همزمان تلاشهاي ديگري نيز جهت ساخت و توليد يک تفنگ تک تيرانداز مخصوص به وسيله فرورتوکارف(SVT-38….SVT-40)سرگي سيمينوف(AVC-36…SKS-44)انجام شد. نتيجه آن نيز به مدلهاي گوناگوني از کارابين SKS منجر شد که ناموفق بود و جهت بهينه سازي از مدل 30-1891 به وسيله ارتش بازگشت داده شد. از آغاز آشکار بود که دراگونوف و تيم او ماموريت يافته اند که يک اسلحه متوسط پيشرفته با قابليت پشتيباني آتش صحرايي خلق کنند. دراگونوف دريافت که مي تواند بين مدرسه آموزش تک تيراندازي جهت سفارش بالا بردن دقت آتش افقي داشته باشد او ابتدا قصد داشت تلورانس بين قطعات مختلف سلاح را به حداقل برساند در حالي که وزن و طول لوله را به همان حالت نگه داشت.اين نکته نيز مهم بود که فشار در سيلندر گاز از طريق ديگري کم شود اما به منظور يک کارکرد قابل اعتماد فشار گاز بالا بود با تحقيق مجدد روي SVD توسعه يافته اين باور به وجود آمد که نمونه اصلي تفنگ تک تيرانداز SVD در 1959 توليد شد. هر چند با رسيدگي دقيق اجازه يافتيمSVD تاريخ 1958 را دريافت کنيم.در همان سال تگراووت رقابت را افتتاح کرد نسخه نخست تفنگ تک تيرانداز دراگونوف داراي قنداق و دستگيره تحتاني متفاوت از مدلهاي بعدي نسخه 1963  بود.قنداق مدل اوليه محل قرارگيري گونه ندارد. مهندسي مجراي برگشت گاز نيز با مدل 1963 تفاوت دارد.

 دستگاه نشانه روي عقبي SVD-1958  به صورت يک روزنه ديد با خط مماس پس و پيش رونده است.دستگاه نشانه روي جلوي يک کپي از سايت نشانه روي روزنه ديد AK47 با يک محافظ است. اسلحه دقت خوب و قابل اطميناني از خود نشان داد و اميد مي رفت مکانيزم آن دوام و بقا داشته باشد اگرچه درک مشترکي در کشورهاي غربي وجود داشت که همه توليدات دفاعي شوروي به سختي امتياز انحصاري مي گرفتند تا براي رقابت در يک محلي متمرکز شوند سير تکاملي SVD يک مثال جهت معکوس است.ميخائيل کلاشنيکف پيشنهاداتش را با خلق چندين تفنگ تک تيرانداز انجام داد.او دو مدل توليد کرد هر دو ساختار برجسته اي داشتند و تفنگها نشان دادند که به مراتب بهترين هستند.کلاشنيکف دريافت که شانس او براي بردن در رقابت واقعا کم است در مجموع او به طور کلي درگير طراحي مسلسل جديد بود.آشکار بود که او نمي تواند قادر به انجام آن باشد(رقابت با دراگانوف).

 روسها در اين باره ضرب المثلي دارند که ميگويند:دو مسافري بليط در يک زمان (معادل فارسي آن: با يک دست دو هندوانه برداشتن است)کلاشنيکف مسابقه را واگذار کرد و به تلاش سخت تر روي مسلسل RPK پرداخت. به موازات تيم دراگانوف بيش از دو گروه طراحي با هدايت و رهبري الکساندر کنستانتينوف و فدور بارينوف روي يک پروژه مشابه کار کردند.تيم نيرومندتر اين دو شايد الکساندر کنستانتينوف بود. مسابقه تا حدي سخت شد و به خطر اتداختن شهرت نيز بالا بود.دو سلاح گرم بهتر مي توانست براي خدمت مورد قبول واقع شود. سال بعد تا نيمه سال به ترقي دادن نسخه اول SVD اختصاص يافت.دراگانوف با يک تيرانداز خويشاوند نزديک خود سلاح را مورد موشکافي قرار داد که اين اندکي به او در طراحي سلاح دقيق کمک کرد.

يکي از بررسي هاي او ساختار روپوش تحتاني محافظ دست بود. SVD همه کيفيت هاي لازم را دارا بود.نهايتا در 1963 دراگونوف برنده رقابت شد و اسلحه تيراندازان زبده ارتش شوروي گرديد.مقايسه کردن SVD با 30/M1891 يک نرخ آتش 30-20 تير در دقيقه دارد در حالي که موسين 30/1891 تنها 5 تير دارد.کارشناسي دقت صد در صد بر خورد در يک دايره 100 ميلي متري را براي SVD دارد.پايان تيراندازي با مهارت فوق العاده اي به وسيله تيرانداز ماهر به پيروزي SVD انجاميد.

طراحي معمولي اسلحه براي مسابقات با يک نوع مهمات مخصوص است اما برايSVD عکس قضيه درست بود. يک فشنگ تک تيرانداز مخصوص با يک مغزي فولادي به وسيله يک گروه از مهندسين روسي تحت رهبري ويکتور سا يلينکوف توسعه داده شد که از اين مهمات را استفاده مي کرد.SVD دقت در اهداف دوردست بهتري را نسبت به فشنگ هاي استاندارد موجود نشان داد.

همراه SVD معمولي دراگانوف يک نسخه کوتاهتر از اين سلاح مشهور را در کاليبر LR 22 طراحي کرد.TSV 1 متوسط براي تمرين تيراندازان سريع ارتش بود.و يک قنداق SVD معمولي يک روپوش لوله معمولي يک گيرنده کوتاهتر يک خشاب از نوع تپانچه اي جدا شدني 10 تير و يک لوله کوتاهتر داشت. اين اسلحه دقتي عالي داشت.در يک فاصله 50 متري تيراندازان ماهر در حالت درازکش قادر بودند همه يک گروه 10 تيري را به داخل يک دايره 12 ميلي متري شليک کنند.تفنگ يک مکانيزم شليک عالي و بي نظير لگد مختصر برگه ناظم آتش فنر بازگشت و يک روپوش تا نوک آن داشت. ايوژني قدروويچ دراگونوف در 4 اوت 1991 وفات کرد.

منابع: اسنايپر،مجله جنگ افزارها